Łysienie

Łysienie plackowate jest uznawane za chorobę skórną, której przyczyny nie zostały ostatecznie potwierdzone. Łysienie plackowate należy do niebliznowaciejących postaci łysienia i wyróżnia się kilka jego typów i rodzajów. Choroba ta ma charakter przewlekły, zapalny i autoimmunologiczny. Zmiany chorobowe, które uwidaczniają się w łysieniu plackowatym obejmują łyse placki na głowie, i rzadziej, w innych częściach ciała.

JAKIE SĄ RODZAJE ŁYSIENIA PLACKOWATEGO?

  • Łysienie plackowate wieloogniskowe – charakteryzuje się powstawaniem łysych, okrągłych placów w wielu miejscach,
  • Łysienie plackowate całkowite – oznacza utratę włosów z całej skóry głowy,
  • Łysienie plackowate jednoogniskowe – obejmuje wyłącznie jeden obszar ciała, na którym występuje owłosiona skóra,
  • Łysienie plackowate uogólnione – łysienie obejmuje skórę głowy, ale również owłosione miejsca skóry twarzy, a dodatkowo pachy,
  • Łysienie plackowate złośliwe – mówimy o nim, gdy w wyniku długotrwałego leczenia włosy nie chcą odrastać w łysych miejscach,
  • Łysienie plackowate pasmowate – jak sama nazwa wskazuje, pojawiają się łyse pasy idące od środka głowy do zewnątrz,
  • Łysienie plackowate rozlane – w tym rodzaju łysienia nie można wyodrębnić konkretnych miejsc ognisk,
  • Łysienie plackowate wężykowane – obejmuje występowanie łysego pasa dookoła głowy, który znajduje się w okolicach skroni, czoła i potylicy.

Objawy łysienia plackowatego

Łysienie plackowate daje dosyć jednoznaczne objawy. W wyniku stanu zapalnego włosy wypadają z danego obszaru skóry głowy – najczęściej jest to pojedyncze ognisko w kształcie przypominającym monetę. Z czasem na skórze głowy pojawia się więcej ognisk bez włosów, które swoim kształtem przypominają plamy. Zazwyczaj ogniska posiadają średnicę od 5 do 10 centymetrów i nie pojawiają się na całej głowie, ale na ograniczonej powierzchni. Ponadto w przypadku łysienia plackowatego zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn występują włosy wykrzyknikowe. Pojawiają się wokół ognisk zapalnych i są krótkie oraz ciemniejsze i grubsze u nasady.

W przypadku łysienia plackowatego całkowitego utrata włosów następuje z całego obszaru głowy, z kolei łysienie ogniskowe związane jest z utratą włosów z jednej partii ciała. Natomiast łysienie plackowate uogólnione dotyczy utraty włosów z obszaru całego ciała. W przypadku, kiedy włosy nie odrastają w ogóle, mówi się o łysieniu plackowatym złośliwym, a kiedy ich brak pojawia się w okolicy potylicy, czoła i skroni mamy do czynienia z łysieniem wężykowatym. Łysienie plackowate pasmowate charakteryzuje się tym, że włosy zanikają od czubka głowy w kierunku zewnętrznym. Jeśli nie można wyodrębnić poszczególnych ognisk łysienia, wtedy mowa o łysieniu plackowatym rozlanym.

DIAGNOSTYKA

  • Trichoskopia i Videotrichoskopia

Podstawowa metoda diagnostyczna w przypadku nadmiernego wypadania włosów i łysienia.

W trichoskopii oceniane są w sposób całkowicie bezinwazyjny łodygi włosów, ujścia mieszków włosowych i otaczająca je skóra.

Podczas badania za pomocą dermatoskopu / kamery uzyskuje się obraz włosów i skóry głowy w kilku miejscach. W zależności od potrzeb lekarz ma możliwość wykonania dokumentacji fotograficznej/ mikroskopowej. Trichoskopia pozwala diagnozować różne choroby włosów, różnicuje typy łysienia oraz na pozwala na obserwację skuteczności leczenia.

  • Trichoscan

Trichoscan jest metodą, która łączy mikroskopię epiluminescencyjną z cyfrową analizą obrazu. Umożliwia badanie ilościowe włosów w fazie anagenu, telogenu oraz włosów meszkowych. Dzięki cyfrowej archiwizacji danych możliwe jest monitorowanie w czasie postępów choroby i leczenia. Badanie zawsze wymaga wygolenia fragmentu skóry owłosionej głowy i dlatego jest trudne do zaakceptowania dla części pacjentów. Badanie to wykonywane jest stosunkowo rzadko w praktyce klinicznej.

  • Trichogram

Badanie wykonywane coraz rzadziej ze wg na rozwój innych metod diagnostycznych ( szczególnie teichoskopii ). Pozostaje jednak kilka stanów chorobowych w , których je wykorzystujemy. Badanie polega na mikroskopowej ocenie około 100 włosów pobranych z pięciu okolic owłosionej skóry głowy. W mikroskopii świetlnej oceniane są korzenie oraz łodygi włosów.

  • Biopsja skóry/ skóry owłosionej

Zabieg pobrania wycinka skóry, przeprowadzany w znieczuleniu miejscowym, trwa około 10 minut. Pobrany fragment poddawany jest badaniu przez histopatologa. Badanie to często uzupełnia badanie trichoskopowe umożliwiając postawienie właściwej diagnozy.

Ostatnio w mediach często słyszymy o „cudownych” szamponach, suplementach czy o domowych systemach do naświetlań głowy. Pamiętajmy, że zawsze przed wyborem i włączeniem leczenia należy przeprowadzić diagnostykę specjalistyczną u lekarza dermatologa, który zleci odpowiednie badania a w razie konieczności również konsultację u innych specjalistów ( czasami wypadanie włosów to tylko objaw innej choroby ).

Czy łysienie androgenowe można wyleczyć?

Wielu pacjentów zastanawia się, czy istnieją skuteczne leki na łysienie androgenowe. Terapii do wyboru jest wiele i mówiąc obiektywnie – łysienie tego rodzaju jest wyleczalne, a przynajmniej można je zahamować i do pewnego stopnia cofnąć zmiany chorobowe. Do terapii należą przede wszystkim: leczenie konwencjonalne (farmakoterapia), zabiegi trychologiczne, zabiegi pielęgnacyjne, przeszczep włosów, różne formy leczenia wspomagającego – na przykład gdy dopada nas łysienie androgenowe, dieta może być jednym z rozwiązań.

Jak leczyć łysienie androgenowe?

Leczenie konwencjonalne łysienia androgenowego polega na podawaniu leków ogólno działających oraz miejscowych. Najczęściej stosowane leki na łysienie androgenowe to: minoksydyl, spironolakton, cyproteron, finasteryd, Alpicort, Alpicort E. Natomiast wiele z tych środków farmakoterapeutycznych może prowadzić do wystąpienia działań niepożądanych, w tym: zaburzeń seksualnych, problemów z nastrojem, ginekomastii, bólu jąder, a u kobiet w ciąży leki te są zupełnie odradzane. Mogą być bowiem teratogenne, czyli szkodliwe dla płodu, co ciekawe – zwłaszcza dla płodu męskiego.


Przeczytaj również

Alergia

Alergia to nieprawidłowa reakcja na bodźce, które w normalnych warunkach nie są szkodliwe. Układ odpornościowy

Czytaj dalej

Ból stawów

Artralgia (ból stawów) jest to dolegliwość, która dotyczy okolicy stawów i powstaje na skutek nieprawidłowości

Czytaj dalej

Chlamydia

Chlamydiozy to grupa chorób zakaźnych wywołanych przez bakterie z rzędu chlamydiales. Gatunkami chorobotwórczymi dla człowieka

Czytaj dalej

Organizator udzielania świadczeń telemedycznych jest podmiotem leczniczym w rozumieniu ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 roku o działalności leczniczej i został wpisany do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą pod numerem: 000000190755