Nadciśnienie

Nadciśnienie jest dolegliwością, dla której charakterystyczne jest wysokie ciśnienie krwi w układzie naczyń, jeżeli wysokość ciśnienia wynosi powyżej 140 mmHg w przypadku ciśnienia skurczowego i/lub powyżej 90 mmHg w przypadku ciśnienia rozkurczowego.

Objawy nadciśnienia tętniczego przez długi czas mogą w ogóle nie występować. Pierwsze dolegliwości pojawiają się dopiero wtedy, gdy na skutek nieprawidłowych wartości ciśnienia krwi dojdzie do uszkodzenia tkanek lub narządów wewnętrznych. Wczesne wykrycie nadciśnienia tętniczego jest możliwe tylko dzięki regularnym pomiarom przy pomocy ciśnieniomierza.

Objawy choroby, które powinny skłonić Cię do wykonania badań i konsultacji z lekarzem, to:

-częste bóle głowy

-problemy ze snem

-łatwe męczenie się podczas wysiłku fizycznego

-nadmierna pobudliwość i rozdrażnienie

-zaczerwienienie skóry na twarzy i szyi

-uderzenia gorąca

-pogorszenie samopoczucia

Niekiedy zdarzają się objawy nadciśnienia tętniczego, takie jak: krwotok z nosa, uczucie kołatania serca, duszność oraz ból w klatce piersiowej. Ma to miejsce przy bardzo wysokich wartościach ciśnienia krwi.

Przyczyny nadciśnienia tętniczego

Na rozwój nadciśnienia tętniczego u większości chorych wpływ ma styl życia. Obecny, sprzyja nie tylko rozwojowi nadciśnienia, ale też problemom z cholesterolem i glukozą. Nadciśnienie rzadko jest jedynym schorzeniem, na które cierpi pacjent. Zwykle występuje jednocześnie z cukrzycą, otyłością, hipercholesterolemią i innymi chorobami układu krążenia.

Czynniki, które zwiększają ryzyko wystąpienia nadciśnienia tętniczego to:

-mała aktywność fizyczna

-spożywanie wysokoprzetworzonych pokarmów, bogatych w sól i cukier

-częste spożywanie posiłków o wysokiej zawartości nasyconych tłuszczów

-zwiększone spożycie alkoholu i palenie papierosów

-długotrwałe narażenie na silny stres

-niska masa urodzeniowa – zaburzenia rozwojowe już w okresie prenatalnym zwiększają szanse na podwyższone ciśnienie w dorosłym życiu

-choroby układu krążenia, układu nerwowego, nadnerczy i choroby nerek

-stosowane leki, np. doustne środki antykoncepcyjne

Wśród czynników na które nie mamy wpływu jest wiek. U osób powyżej 80. roku życiu, nadciśnienie tętnicze dotyczy 70% z nich. Wysokie ciśnienie jest coraz większym problemem również ze względu na postępujące starzenie się społeczeństwa. Z roku na rok , liczba chorych na nadciśnienie tętnicze i związane z nim choroby układu krążenia będzie więc rosła. Uważa się też, że negatywny wpływ na układ krążenia i ciśnienie krwi ma zanieczyszczenie powietrza. Izolowane skurczowe nadciśnienie tętnicze pojawia się zwykle u osób starszych. Przyczyną jest najczęściej postępująca z wiekiem sztywność aorty.

Rodzaje nadciśnienia tętniczego:

Nadciśnienie tętnicze pierwotne jest tym rodzajem nadciśnienia, które występuje u zdecydowanej większości pacjentów, bo aż u ok. 95% z nich. Nadciśnienie pierwotne inaczej nazywane jest nadciśnieniem samoistnym, bądź idiopatycznym. Na jego powstawanie nie mają wpływ inne choroby, lecz jest ono wypadkową predyspozycji genetycznych oraz czynników środowiskowych.

Pierwotne nadciśnienie tętnicze jest jedną z tych chorób, na efekty leczenia których pacjent może mieć ogromny wpływ. Choć oczywiście nie jesteśmy w stanie nic zaradzić na „spadek genetyczny”, który otrzymaliśmy, to jednak mamy spory wpływ na czynniki środowiskowe. U wielu osób, w szczególności z łagodnym stopniem nadciśnienia, zmiana stylu życia, często okazuje się wystarczającą terapią. Oczywiście, ważna jest tu konsekwencja, trzymanie się zasad zdrowego stylu życia przez całe życie i systematyczna kontrola ciśnienia tętniczego. U pozostałych osób natomiast, zmiana stylu życia może okazać się niewystarczająca dla osiągnięcia pożądanych wartości ciśnienia tętniczego, nie mniej jednak pomaga w szybszym ich osiągnięciu.

W wielu przypadkach pierwotnego nadciśnienia tętniczego, w szczególności stopnia umiarkowanego i ciężkiego, konieczne jest wdrożenie leczenia farmakologicznego. W przypadku pierwotnego nadciśnienia tętniczego, leczenie takie trwa całe życie i wymaga regularnego, codziennego zażywania leków obniżających ciśnienie tętnicze. Pierwotne nadciśnienie tętnicze jest chorobą przewlekłą, gdzie terapia nie prowadzi do wyleczenia choroby, jednak ma na celu poprawę jakości życia pacjenta oraz co najważniejsze zapobieżenie wystąpieniu niebezpiecznych następstw związanych z chorobą, co bezpośrednio przekłada się na wydłużenie życia pacjenta.

Wtórne nadciśnienie tętnicze jest rodzajem nadciśnienia tętniczego, w którym podwyższenie wartości ciśnienia związane jest z współistnieniem innej choroby. Można powiedzieć, że nadciśnienie tętnicze jest w tym wypadku objawem innej choroby.

Ten typ nadciśnienia występuje zdecydowanie rzadziej i jest o wiele trudniejszy do zdiagnozowania. Przyczyn tego rodzaju nadciśnienia może być wiele. Rozpoczęcie terapii i sukces leczenia nadciśnienia wtórnego uzależnione są od znalezienia przyczyny jego występowania.

Nadciśnienie tętnicze wtórne może powodować wiele chorób. Należą do nich choroby układu endokrynnego (tarczycy, przytarczyc, rdzenia i kory nadneryczy, przysadki mózgowej), choroby nerek (w tym niewydolność nerek), zespół obturacyjnego bezdechu sennego, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie aorty, choroby neurologiczne, wady serca. Wtórne nadciśnienie tętnicze może być również wynikiem przewlekłego stosowania niektórych leków (np. glikokortykosteroidów).

Choć rozróżnienie pierwotnego i wtórnego nadciśnienia tętniczego może początkowo przysparzać trudności, to jednak istnieją pewne symptomy, które mogą sugerować występowanie wtórnego nadciśnienia tętniczego. Przede wszystkim zastanawiający powinien być nietypowy wiek pacjenta (bardzo młodzi pacjenci), czy też nagły początek choroby u osób w wieku podeszłym. Wtórne nadciśnienie tętnicze może również sugerować duży wzrost ciśnienia, brak odpowiedzi na terapię lekami obniżającymi ciśnienie oraz pojawienie się powikłań, które są niewspółmierne do czasu trwania choroby.

Terapia wtórnego nadciśnienia tętniczego polega na wyeliminowaniu czynnika, który je powoduje, a więc przede wszystkim leczenie choroby podstawowej.

Jak leczyć?

Leczenie nadciśnienia tętniczego ma głównie na celu zapobiegać powikłaniom, do jakich choroba ta może doprowadzić. O sposobie i metodzie leczenia nadciśnienia tętniczego w głównej mierze decydują wysokość ciśnienia tętniczego, rodzaj nadciśnienia, obecność chorób współistniejących, obecność i rodzaj ewentualnych powikłań i uszkodzeń narządów wewnętrznych oraz wiek pacjenta.

Gdy u pacjenta występuje łagodne nadciśnienie tętnicze oraz brak jest czynników ryzyka, to początkowe leczenie sprowadza się do zaleceń zmiany stylu życia. Jeśli zmiana stylu życia nie przyniesie oczekiwanych efektów ostatecznie włącza się leczenie farmakologiczne.

W przypadkach, gdy ciśnienie tętnicze jest wysokie i bardzo wysokie oraz występują dodatkowe czynniki ryzyka, konieczne jest włączenie leków hipotensyjnych oraz modyfikacja czynników ryzyka i stylu życia.

Leczenia farmakologicznego nie stosuje się u osób z wysokim acz prawidłowym ciśnieniem tętniczym oraz u osób młodych, u których stwierdzono izolowane nadciśnienie skurczowe. W przypadku drugiej grupy konieczna jest ich stała kontrola.

Najczęściej stosowane grupy leków przepisywanych w leczeniu nadciśnienia (tzw. leki hipotensyjne) to diuretyki, betablokery, inhibitory ACE, blokery kanału wapniowego i blokery receptora angiotensyny.


Przeczytaj również

Alergia

Alergia to nieprawidłowa reakcja na bodźce, które w normalnych warunkach nie są szkodliwe. Układ odpornościowy

Czytaj dalej

Ból stawów

Artralgia (ból stawów) jest to dolegliwość, która dotyczy okolicy stawów i powstaje na skutek nieprawidłowości

Czytaj dalej

Chlamydia

Chlamydiozy to grupa chorób zakaźnych wywołanych przez bakterie z rzędu chlamydiales. Gatunkami chorobotwórczymi dla człowieka

Czytaj dalej

Organizator udzielania świadczeń telemedycznych jest podmiotem leczniczym w rozumieniu ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 roku o działalności leczniczej i został wpisany do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą pod numerem: 000000190755